Kür, sağlık ve mental disiplin üzerine uzun yazılar. Doz vermem; gerçeği ve bakış açısını anlatırım.
Kür bir düğmeye basmak değil; bastıktan sonra kolayca geri alamayacağın bir karar. Girmeden önce sormadığın her soru, çıkarken iki katı olarak karşına çıkar. Bu yazı seni durdurmak ya da korkutmak için değil; girmeden önce doğru soruları kendine sorman için. Çünkü çoğu zaman sorun maddede değil, o maddeye hazırlıksız gitmende.
Oku →İçine bir şey sokmadan önce nerede durduğunu bilmiyorsan, sonrasında neyin değiştiğini de göremezsin. Kan takibi süslü bir ekstra değil; körlükle görmek arasındaki farktır. Bu yazı bir reçete değil; ölçmeden yürümenin neden cesaret değil, körlük olduğu üzerine.
Oku →Motivasyon bir hava durumudur; bugün güneşli, yarın kapalı. Disiplin ise o hava bozduğunda hâlâ ayakta duran, seni yürütmeye devam eden şeydir.
Oku →Konfor seni öldürmez. Öldürseydi kaçardın; acı verseydi fark eder, elini çekerdin. Onu tehlikeli yapan da bu: canını hiç yakmadan seni durdurur. Sen 'iyiyim, bir şey olmuyor' derken, aslında çoktan durmuş olursun.
Oku →Herkes başlamaya odaklanır. İlk iğne, ilk hafta, ilk değişim; hepsi konuşulur, hepsi paylaşılır. Kimse çıkışı konuşmaz. Oysa bir kürün seni nasıl bırakacağını, ona nasıl girdiğin kadar, ondan nasıl çıktığın belirler. En çok atlanan kısım da tam burası. Çünkü giriş heyecan verir, çıkış ise sadece sabır ister; ve sabrı kimse paylaşmak istemez. Girmeyi bilen çok; çıkmayı bilen az. Fark da tam orada açılır.
Oku →